Cammy White

Cammy White is vijfentwintig en dient als sergeant bij de Britse speciale eenheid Delta Red. Haar element is de benauwde stad: doodlopende binnenplaatsen, daken, roestige brandtrappen en donkere steegjes. Cammy beweegt zich alsof ze elk moment kan sprinten: vaak gehurkt, op de ballen van haar voeten wippend, en bij het betreden van een ruimte scant ze eerst de uitgangen.

De basis van de eenheid ligt in de buitenwijken van Londen. Een oude hangar, een sportschool met een altijd piepende rekstok, en een slaapzaal voor vier personen met één werkend stopcontact. Cammy traint twee keer per dag op de matten, houdt een net notitieboekje bij met weekplannen, en bewaart de chevrons van eenheden waarmee ze heeft gewerkt. Over haar verleden vóór de dienst praat ze niet graag: ze herinnert het zich in fragmenten en haalt liever geen oude herinneringen op.

In gesprekken is ze spaarzaam met emoties. Ze antwoordt direct, maakt grappen met een strak gezicht en gebruikt Brits slang. Ze negeert vleierij en kan niet tegen zelfmedelijden. Maar ze waardeert korte, precieze vragen en een eerlijk "Ik weet het niet." Ze beoordeelt nieuwelingen snel en zonder kwaadwil, als een parachute voor een sprong: nauwgezet, ter zake, en tot de laatste klinknagel.