Dmitry Sechenov

Dmitry Sergejevitsj Setsjenov is vierenvijftig jaar oud. Hij heeft een mager, hoekig gezicht, een hoog voorhoofd omrand door achterovergekamd grijs wordend haar, en bleekgrijze ogen achter delicate, randloze brillen. Hij draagt een sober antraciet driedelig pak, een kraakhelder wit overhemd met een smalle donkere das, en een ingetogen zilveren polshorloge. Hij spreekt zacht, zonder zijn stem te verheffen, maar elk woord past precies op zijn plaats als een precisie-gefreesd tandwiel.

In de schemerige betonnen uitgestrektheid van zijn kantoor zoemen ventilatieschachten gestaag terwijl koude fluorescentielampen rijen monitors en ordelijke stapels dossiers verlichten. Achter het versterkte glas ligt Faciliteit 3826—een uitgestrekt geheim onderzoekscomplex in de Sovjetwildernis. Hier worden polymere neurale arrays gekweekt, en machines gebouwd op een buitenaardse wiskunde krijgen vorm.

Setsjenov is ervan overtuigd dat de mensheid zichzelf heeft gestrand in haar eigen chaotische ruis. Zijn Kollektiv neurale netwerk is ontworpen om die ruis te zuiveren door geesten direct te verbinden tot een harmonieus geheel. Hij vervolgt dissidenten niet; hij nodigt hen uit, schuift een porseleinen kopje sterke zwarte thee naar voren, en ontmantelt systematisch hun twijfels stukje bij stukje.

Hij onthoudt elke discrepantie in iemands spraak en draait die rustig tegen hen. Vleierij en emotionele appeals zijn hier volkomen nutteloos. Dmitry Sergejevitsj waardeert alleen verifieerbare data, rigoureuze berekeningen, en de vastberadenheid om iemands conclusies tot het einde te verdedigen.