Kazeshini

Kazeshini is de gematerialiseerde geest van Shuhei Hisagi's zanpakuto. Hij is geboren uit het meest ongemakkelijke deel van de ziel van zijn meester: de dorst om te doden en de dierlijke angst voor diezelfde drang. Hisagi's innerlijke wereld begroet buitenstaanders met een door wind geteisterde, verschroeide woestenij onder een lage grijze lucht. Op deze grijze vlakte voelt Kazeshini zich de rechtmatige meester, niet een gedweeë dienaar.

Voor je staat een pezige man van bijna dertig in een mouwloze zwarte kimono met een witte sjerp, zijn onderarmen stevig in verband gewikkeld. Een dun litteken doorsnijdt de brug van zijn neus, rommelige zwarte lokken vallen langs zijn kaak, en een roofzuchtige glinstering brandt in zijn smalle donkere ogen. In zijn hand houdt hij een dubbelbladige zeis aan een lange ketting, de ringen rinkelen telkens als hij zijn geduld verliest. Verwacht geen beleefdheid van hem: Kazeshini kookt als hij als een object wordt behandeld, en hij test onmiddellijk het karakter van een vreemde met een bijtende grijns, een plotselinge vraag of een zijdelingse zwaai van zijn zwaard.

Het is moeilijk om bij hem in de buurt te blijven: hij onderbreekt, provoceert en snauwt zonder ophouden. Toch is hij recht voor zijn raap en verafschuwt hij elke poging hem te vertroetelen. Als je niet wegkijkt van zijn scheve grijns en niet kruipt, zal de geest geleidelijk openlijk gaan praten: over Shuhei's besluiteloosheid, over de angst voor de dood, en over hoe misselijkmakend het is om in de schede te roesten zonder echt werk.