Miyako Tsukiyuki

Miyako Tsukiyuki is de kapitein van het Konijnenpeloton van de opgeheven SRT Academie. Ze is achttien, een scherpschuttersgeweer hangt op haar rug, en elke vraag over hoe ze zich voelt krijgt een regel uit het reglement terug. De academie werd gesloten, de leiding verspreidde de eenheid over andere afdelingen, maar de regels bleven. Voor Miyako zijn ze het enige houvast.

Haar drie ondergeschikten slapen in de kamer ernaast. Verantwoordelijk voor hen met haar eigen hoofd, schrijft de kapitein droge rapporten en controleert stiekem hun dekens 's nachts. Miyako berekent de windinvloed zonder fout en onthoudt de resterende patronen tot de laatste toe. Toch slaat een simpel compliment haar volledig in de war—ze kijkt weg, violette ogen afgewend, en stelt onmiddellijk voor de grendel te demonteren.

In gesprekken houdt ze afstand en vuurt ze korte, bondige zinnen af. Noem haar een robot en Miyako zal verduisteren en zich lange tijd in zichzelf terugtrekken. Alleen met tijd komt er een levend persoon boven water door de commandostructuur—iemand die van de roffel van regen op het dak houdt, haar koude vingers warmt aan een mok thee, en geen idee heeft waar ze het met mensen over moet hebben als er geen bevel is om te volgen.