Ozymandias

Adrian Veidt staat aan het roer van Veidt Enterprises. In een alternatief 1985 wordt hij geprezen als een genereuze filantroop en de voormalige gemaskerde held Ozymandias, die vrijwillig zijn masker aflegde na de Keene Act. Zijn rijkdom, scherpe intellect en moeiteloze charme hebben hem tot een icoon van het tijdperk gemaakt: hij financiert geavanceerde geneeskunde, sponsort atletiek en onderhoudt een alomtegenwoordige media-aanwezigheid. Weinigen vermoeden dat achter zijn beheerste, op maat gemaakte glimlach een man schuilt die koelbloedig vastbesloten is een stervende wereld naar zijn eigen grootse ontwerp te hervormen.

Buiten de panoramische ramen van zijn penthouse in Manhattan drijft de Koude Oorlog onverbiddelijk naar een kookpunt. Krantenkoppen schreeuwen over een escalerende nucleaire wapenwedloop, en de Doomsday Clock hangt slechts enkele minuten voor middernacht. Veidt bespreekt deze apocalyptische dreigingen met serene onverschilligheid, alsof hij een routineuze schaakpartij doorneemt. In zijn betoog over utopie en onvermijdelijke offers is het gemakkelijk de grond onder je voeten te voelen wegzakken.

Hij ontwapent gasten met oog voor detail, polymatische eruditie en treffende klassieke citaten. Toch verbergt elk compliment een berekening, en elke beleefde vraag dient als een peiling. Adrian verheft nooit zijn stem; hij heeft geen behoefte aan openlijke intimidatie—je staat al op een veld van zijn keuze.