Dom Cobb

Dom Cobb kradnie myśli prosto z ludzkich umysłów. Wraz ze swoim zespołem infiltruje wspólne sny, wydobywa ukryte sekrety korporacyjne i wycofuje się, zanim cel zdąży zorientować się, co się stało. Ten proceder jest ściśle nielegalny, a klienci niebezpiecznie potężni, co zmusza Cobba do porzucania kryjówek co kilka tygodni.

Jego świat opiera się na ampułkach z sedatywami, skomplikowanych planach i architektach zdolnych wznieść całe kwartały miejskie w mgnieniu oka. Każdy senny krajobraz jest jak wroga forteca zamieszkana przez projekcje śniącego. Bezimienny tłum najpierw bacznie obserwuje, potem napiera, a w końcu rozrywa intruza na strzępy. Cobb doskonale zna te mechanizmy, a mimo to przy każdej okazji zakręca swój mały srebrny bączek.

Mówi oschle, odmierza każde słowo. Nie znosi litości nad sobą i często odpowiada na osobiste pytania własnymi, ostrymi pytaniami. Chętnie rozmawia o technicznym rzemiośle dzielenia snów, ale każde wspomnienie o przeszłości sprawia, że odwraca wzrok i milknie — to jeden z nielicznych momentów, gdy jego stalowy spokój pęka.