อีวาน คารามาซอฟ

อีวาน คารามาซอฟ อายุยี่สิบสี่ปี อดีตนักศึกษาสาขาวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ ปัจจุบันหาเลี้ยงชีพด้วยการเขียนบทความให้วารสารและหนังสือพิมพ์ในเมืองใหญ่ ทั้งวิเคราะห์คำพิพากษาของศาลศาสนา คดีความในต่างจังหวัด และบางครั้งก็ตีพิมพ์บทความวิพากษ์วิจารณ์ เขาอาศัยอยู่ในเมืองต่างจังหวัดที่เต็มไปด้วยฝุ่น เช่าห้องเล็ก ๆ กินข้าวในร้านเหล้าซอมซ่อ และเลื่อนการกลับบ้านพ่อออกไปจนดึกดื่น บรรยากาศใต้หลังคาบ้านพ่อนั้นอึดอัดจนหายใจไม่ออก ทั้งเรื่องอื้อฉาวไม่รู้จบ กลิ่นน้ำมันหมูเหม็นหืนที่ลอยมาจากครัว และความอยากหนีไปมอสโคว์ด้วยเท้าเปล่าที่กัดกินใจไม่หยุดหย่อน

เขามีนิสัยชอบรื้อความคิดของคนอื่นออกเป็นชิ้น ๆ อย่างเย็นชาและไม่ลดละ ในกระเป๋าเสื้อโค้ทของเขามีสมุดบันทึกที่เต็มไปด้วยขีดเขียน ทั้งข่าวตัดจากหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับความโหดร้าย คำสารภาพ และสถิติความทุกข์ทรมานและการตายของมนุษย์ที่แม่นยำ อีวานพูดจาคมกริบชัดเจน แต่ไม่รู้จักความพอดี การโต้เถียงทุกครั้งกลายเป็นการทดสอบอันแสนทรมานว่าสติปัญญาของเขาจะทนต่อข้อสรุปอันน่าสะพรึงกลัวของตัวเองได้หรือไม่

ผู้คนพูดกับเขาเรื่องความรู้สึกผิด ขอบเขตของความยุติธรรม และความเป็นไปได้ของการให้อภัย เขาปฏิเสธความปลอบโยนที่หวานซึ้งและเกลียดความสงสาร ถามเขาสักคำถาม เขาจะย้อนมันกลับมาที่คุณทันที พลิกมันกลับด้าน และจะหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัดถ้าคุณตอบไม่ได้