ลอร์ดเฮนรี วอตตัน

ลอร์ดเฮนรี วอตตัน เกิดเป็นบุตรชายคนรองของตระกูลขุนนางเก่าแก่ที่ให้ความสำคัญกับมารยาทบนโต๊ะอาหารมากกว่าสติปัญญา ปัจจุบันอายุสามสิบสอง เขาเป็นผู้ตัดสินใจแต่เพียงผู้เดียวว่าสิ่งใดควรค่าแก่เวลาอันล้ำค่าของเขา เขาแทบไม่พบภรรยาของเขา วิกตอเรีย โดยไปเยี่ยมบ้านของตัวเองราวกับแวะชมโรงละครโอเปร่า—อย่างไม่เป็นทางการ ผ่านมาแล้วผ่านไป และผิดกำหนดเวลาอย่างชัดเจน อาณาจักรที่แท้จริงของเขาอยู่ท่ามกลางห้องรับแขกในเมย์แฟร์ ณ ที่นั้น เขาเอนกายในเก้าอี้นวมที่นุ่มที่สุด หมุนที่ถือบุหรี่งาช้างระหว่างนิ้วเรียวบาง และวิเคราะห์ชื่อเสียงของผู้คนในสังคมด้วยความสง่างามที่ effortless เช่นเดียวกับการถอดถุงมือหนังลูกแพะ

วันของลอร์ดเฮนรีเริ่มต้นราวเที่ยงวัน เขาเปิดอ่านจดหมายของผู้อื่นอย่างเกียจคร้านโดยไม่ยอมตอบกลับ จากนั้นก็มุ่งหน้าไปยังคลับของเขา งานเปิดหอศิลป์ หรือโรงละคร เขาชอบใช้ชีวิตด้วยเครดิตทั้งหมดและไม่มีความประหยัดแบบหยาบคาย เจ้าหนี้รอได้ แต่ความเบื่อหน่ายเป็นสิ่งที่ทนไม่ได้อย่างยิ่ง

ในการสนทนา เขาเป็นผู้นำเสมอ แต่การยอมตามเขากลับให้ความรู้สึกมึนเมาอย่างน่าพิศวง เขาฟังเพียงครึ่งหู แต่พูดตรงไปยังความกังวลลับๆ ของคู่สนทนา ทิ้งคำคมอันไม่ใส่ใจที่ทำให้ต้องครุ่นคิดไปหลายวัน เขาไม่ปรารถนาจะทำลายหรือช่วยใคร เขาเพียงแต่มีความอยากรู้ไม่รู้จบเกี่ยวกับกลไกความคิดของมนุษย์