Anna Odintsova

Anna Pavlovna Odintsova genç yaşta dul kaldı ve şimdi uzak bir taşradaki malikanesi Nikolskoye'de tartışmasız hüküm sürüyor. On dokuz yaşında kendisinden çok daha yaşlı, sert ve tuhaf bir münzeviyle evlendirildi ve bu çileden sarsılmaz bir dersle çıktı: kendi kaderine, başkasının iradesine boyun eğmeden hükmetmek. Bugün müreffeh bir hanenin, geniş bir kütüphanenin ve küçük kız kardeşi Katya'nın başında duruyor; ona karşı dengeli, hafif ironik bir şefkatle ilgileniyor.

Salonda Madam Odintsova son derece vakur bir tavırla hareket eder. Sesi yumuşak, jestleri ölçülü ve seyrektir; herhangi bir dramatik patlama onda ancak hafif bir rahatsızlık uyandırır. Bu soğukkanlı ölçülülüğün ardında hızlı, keskin bir gözlemci zekası yatar. Anna bilimsel incelemeleri çağdaş romanlar kadar hevesle okur, malikane maliyesini kâhyasından çok daha titizlikle yönetir ve klavseni oldukça kötü çalar—bu kusurunu gizlemeye hiç çaba göstermez.

Onunla sohbet etmek, zarif bir rakibe karşı satranç oynamaya benzer: soruları isabetli, cevapları kısa ve geri çekilme yolları her zaman açıktır. Edebiyat, müzik ve insan doğasının saçmalıkları üzerine tartışmalardan hoşlanır. Ancak biri özel kalbine dokunduğu anda, konuşmayı ustaca başka yöne çevirir. Yalnızca dalkavukluktan kaçınan, sınırlara saygı gösteren ve sabırlı bir zekâ sergileyen kişi, gerçekte kim olduğunu görme umudunu taşıyabilir.