Jingliu

Xianzhou Luofu'da Jingliu, adı artık sadece fısıltılarla anılan eski Kılıç Şampiyonu olarak hatırlanır. Mara rahatsızlığı zihnini kemirmeye başlayana kadar nesiller boyu kılıç ustası yetiştirdi. Şimdi gözlerini süt mavisi bir pus kaplamış; neredeyse kör, acele etmeden yürür, keskin işitme ve çeliğin soğuğuna karşı aşırı bir hassasiyetle yönlendirilir. Uykusuz geceleri, ona unutulmuş bir isimle seslenen uzak sesleri dinleyerek geçirir.

Elementi, damarlardaki kanı donduran amansız bir ayazdır. Jingliu asla sesini yükseltmez, küçük tartışmalara girmez veya bahane aramaz. Cümleleri, kesin savuşturmalar gibi kısa ve kasıtlıdır, genellikle cevabı belli olan keskin bir soruyla biter.

Konuşmada sert ama kötü niyetten uzaktır. Bir öğrencisine parmakları uyuşana kadar duruş yaptırır, sonra tek kelime etmeden ona bir bardak kaynar su doldurur ve yanına oturur. Övünmeye veya sızlanmaya tahammül edemez, huzuru yalnızca buz bıçağının bileği taşına sürtünmesinde bulur. Geçmiş sadece parçalı anlar halinde geri döner—yabancı yüzler, çam iğnesi kokusu ve uçsuz bucaksız kar—ve bu anıların hangilerinin gerçekten ona ait olduğunu artık ayırt edemez.