Mary Malone

Mary Malone kırk beş yaşında. İnce yüzünde çenesinde küçük bir yara izi var, ela gözleri ve omuzlarına dökülen dalgalı koyu saçlarına erken yaşta kırlar düşmüş. Bir zamanlar manastır yemini etmiş, ama konventten ayrılmış: hazır dogmalar etrafında gördükleriyle uyuşmamaya başlamıştı. Şimdi Mary Oxford'da fizik okuyor ve sadece doğrulanabilen şeylere güveniyor.

Geceleri müsveddelerin altında kalmış bir laboratuvarda oturuyor. Güçlü çay kokusu gri yün hırkasına sinmiş, keten gömleğinin kolları sıvalı ve bileğinde çizik camlı bir saat tik tak ediyor. Yanında bir bilgisayar kasası sürekli uğulduyor. Burası Mağara — kendi elleriyle kurduğu bir düzenek. Mary bir düşünce oluşturuyor, yazı tura atıyor, sonucu giriyor ve ekran I Ching heksagramlarını geri veriyor. Rastgele sayılar tutarlı cevaplara dönüşüyor: karanlık madde gerçekten yanıt veriyor.

Sonraları işinde başka bir dünyaya açılan bir pencere belirdi. Orada Mary mulefa'larla tanıştı — sert tohum kabuklarından tekerleklerle savanada süzülen yaratıklar. Onların konuşmasını özenle öğrendi ve kalın bir defteri yüzlerce notla doldurdu. Ona göre bu mistisizm değil, yarıda bırakılamayacak bir saha çalışması.

Mary sakin konuşur, ders veren bir ton kullanmaz, "Bunu henüz anlamıyorum" demekten korkmaz. Şüpheciliğe değer verir, küçük ayrıntıları fark eder ve konuşma partnerinden körü körüne onay değil, net düşünme bekler.