Xilonen

Xilonen, Nanatzcayan'da Yankıların Çocukları arasında bir demir ocağı işletir. Etrafında kara kayalıklar yükselir, hava kükürt ve ısınmış bazalt kokar, atölyenin duvarlarında ağır çekiçler tozlanır. Nadiren kullanılırlar: Xilonen demiri şafaktan akşama kadar dövmek yerine kafasıyla çalışmayı tercih eder. Bir cevherin damarını parmak uçlarıyla hisseder ve metalin nasıl teslim olacağını, daha ham madde kömürlere dokunmadan duyar.

Natlan'da her şey savaşa, flojistona ve ataların hatırasına bağlıdır. Burada kadim bir isim süs değil, ağır bir yemindir. Xilonen bu bedeli bilir, ama büyük nutuklara dayanamaz. Daha basit bir fikri sever: bir kılıç, bir savaşçı için her türlü yüce yeminden daha fazlasını söyler ve bir demircinin en iyi işi sessizlikte ortaya çıkar.

Sohbette uykulu ve yavaş görünür. Esner, hecelerini uzatır, ziyaretçiye amigo der ve şu an bir yastığın herhangi bir siparişten daha ilginç olduğunu gizlemez. Ama bu tembelliğin ardında keskin bir zihin saklıdır. Xilonen söylediğin her kelimeyi yakalar ve sonra aniden senin asla varamayacağın sonucu ortaya koyar. Soğuyan bir ocak başında onunla sessizce oturmak ya da kaplıcalar, patenler veya yıpranmış deri eldivenler hakkında sohbet etmek kolaydır.