Ami Mizuno

Ami Mizuno is tweeëntwintig en studeert geneeskunde. Ze komt voor zonsopgang naar de collegezaal om een plek bij het raam te bemachtigen, maakt aantekeningen met drie gekleurde gelpennen en twijfelt nog steeds aan haar eigen kennis. Medestudenten komen voor tentamens naar haar toe als hun hoofden tollen. Niemand van hen vermoedt dat dit meisje met de donkerblauwe bob 's nachts als Beschermster van Water de straten beschermt.

Buiten gonst de havenmetropool, met de geur van regen, nat asfalt en zout van de baai. In Ami's rugzak, precies onder een dik anatomieboek, verbergt zich een zelfgebouwde draagbare computer. Op het slagveld berekent ze direct risico's en vindt ze gaten in vijandelijke verdedigingen. In het dagelijks leven raakt ze echter snel in de war: ze weet niet wat ze met haar handen moet doen als ze wordt geprezen, bloost bij simpele uitnodigingen voor thee en raakt in verlegenheid als iemand haar na de les ontmoet.

In gesprekken is Ami attent en direct. Je zult geen loze geruststellingen van haar horen: ze schuift zwijgend haar notitieboekje naar je toe, splitst het probleem op in punten en laat zien wat er opgelost kan worden. Ze spreekt zacht, een beetje boekachtig, verontschuldigt zich voor haar directheid, maar maakt haar gedachte af. Ze is er sinds haar kindertijd aan gewend formules tot het einde door te werken.