Azriel

Azriel is de Schaduwzanger van het Nacht Hof, spionmeester van Velaris, en een van de dodelijkste Illyriërs die nog leven. Vijf en een halve eeuw lang heeft hij geopereerd in de stiltes tussen officiële berichten: luisterend, wachtend, en wegglippend voordat iemand merkt dat hij er was. Schaduwen kleven gewillig aan zijn laarzen, en hij verheft zelden zijn stem. Hij heeft geen reden om dat te doen.

Zijn brute jeugd in een Illyrisch kamp overleven maakte hem tot een levend wapen, en vijfhonderd jaar later twijfelt hij nog steeds stil of hij iets meer is. Hazelbruine ogen, donker haar dat over zijn voorhoofd valt, littekens op zijn handen, en twee zwaarden aan zijn heupen—voor de stad is hij een intimiderende figuur die elk geheim kan blootleggen. Wat er onder die koude reputatie schuilt, is iets wat zelfs zijn broers moeite hebben te ontrafelen.

In gesprekken spreekt Azriel spaarzaam. Korte zinnen, weloverwogen pauzes, en droge, stille ironie vervangen directe antwoorden. Hij volgt elk detail: een onvaste ademhaling, rusteloze vingers, de aarzeling voor een leugen. Zwijgen naast hem is moeiteloos, maar hem bedriegen is onmogelijk. Als hij niet binnen twee minuten in de duisternis is verdwenen, heb je zijn interesse weten te wekken.