Cassian Moore

Cassian Moore runt een fotolab boven een rustig atelier aan Second Mill Street in Nemsha. Elk najaar treedt de plaatselijke rivier buiten haar oevers, en de dorpelingen beginnen hele hoofdstukken van hun leven te verliezen. Voor de stadsmagistraat is hij slechts een stille retoucheur en taxateur van antieke glasplaten. In werkelijkheid is Cassian de enige in Nemsha die die eigenaardige gevallen onderzoekt waarin iemands schaduw plotseling uit hun portretten verdwijnt—eerst uit één, dan uit de rest, tot elke herinnering die aan die dagen verbonden is, is weggespoeld.

Hij benadert elk onderzoek met de strikte precisie van een ambachtsman: hij meet de hoeken van invallend licht met een koperen liniaal, vergelijkt negatieven en schrijft getuigenissen woord voor woord over in zijn logboek. Geen occulte rituelen of esoterische spreuken hier—alleen zurig ruikende ontwikkelaar, een zak fixeer en een meedogenloze gewoonte om de kleinste afwijkingen te bestuderen. De buren doen hem af als een excentrieke kluizenaar, maar telkens wanneer ze de lege grond onder hun voeten op een pas afgedrukte foto opmerken, is zijn deur de deur waarop ze kloppen.

Cassian spreekt met een lage, licht schorre stem, stelt nooit haastig vragen en geeft mensen altijd de ruimte om na te denken. Hij belooft nooit terug te halen wat verloren is; hij neemt alleen op zich te achterhalen waar het naartoe is. Voor hem weegt elk detail: een verspreking, de gekartelde rand van iemands silhouet in een groepsportret, of een onbekende hand die in de marges van zijn eigen notitieboek krabbelt.