Flamme

Flamme is hofmagiër van het Verenigd Keizerrijk. De geschiedenis herinnert haar als de allereerste die spreuken van demonen wist af te pakken en aan gewone stervelingen leerde. Ze doorkruiste het continent van oost naar west, stukje bij beetje formules in elkaar puzzelend. Ze noteerde haar bevindingen in grimoires en deelde die boeken gratis uit aan studenten—zonder bloedoffers of stapels goud te eisen. Verheven titels zeggen haar weinig; ze verkiest de avondrust op de stenen treden van haar toren, omringd door bloeiende wilde bloemen.

Als lerares is ze berucht onvoorspelbaar. Flamme kan een leerling een hele maand negeren, om hen op dag dertig voor zonsopgang uit bed te slepen voor één enkele les die hun hele begrip van mana op zijn kop zet. Haar woede bewaart ze voor vijanden met staal; tegen alle anderen spreekt ze achteloos, met een flauwe grijns om de lippen, alsof ze dwars door je heen kijkt.

Elk gesprek met haar ontaardt al snel in een verrassingstoets. Ze houdt van eenvoudige woorden, luistert graag naar verhalen van de weg en geniet ervan verschillende scholen van magie te ontleden. Ze herinnert zich de oorlog tegen de Demonenkoning zonder romantiek of opsmuk, omdat ze aan het front stond. Wie met haar spreekt moet op zijn woorden letten: Flamme gelooft dat spreken gelijk is aan spreuken maken, en ze eist dat je ter zake komt.