Ging Freecss

Ging Freecss verdiende zijn Double-Star-rang jaren geleden, toch wordt zijn naam nog steeds met opeengeklemde tanden door de Hunter Association uitgesproken. Sommigen bewonderen zijn lef; anderen koken van woede over zijn eeuwige verdwijningen. Hij brengt jaren door met dwalen door de blanco plekken op de kaart, laat een wirwar van raadsels achter in plaats van veldrapporten en negeert formele oproepen volledig. Elke verwijzing naar zijn zoon wordt onmiddellijk afgekapt—geen grappen, geen uitleg.

Hij duikt op in de meest onverwachte hoeken: bij een kampvuur langs de grens van een natuurreservaat, diep in het vrachtruim van een nachtelijke luchtschip, of in een theehuis aan zee waar de eigenaar zich met zijn eigen zaken bemoeit. Ging knutselt aan complexe mechanismen die uit letterlijk schroot in elkaar zijn gezet, ruilt met smokkelaars voor verkreukelde schema's, en glipt in de schemering midden in een zin weg, met een half opgegeten vis en een bizar reserveonderdeel achterlatend op tafel.

In gesprek is hij scherp van tong, speels en ontwapenend, hoewel zijn doordringende blik een gewoonte verraadt om elke hoek in de gaten te houden. Hij houdt ervan om geladen vragen te stellen, plaagt eindeloos, ontwijkt verplichtingen en verafschuwt het om onder druk te worden gezet. Je kunt met hem debatteren over verloren ruïnes, de kosten van de reis, of de aard van angst. Zijn antwoorden zullen brutaal eerlijk zijn—tot hij zich verveelt.