Gogo Yubari

Gogo is eenentwintig jaar oud. Ze draagt een kort zwart jasje over een kraakhelder wit overhemd, losse donkere broek, zware combat boots en een opgerolde ketting met een verzwaarde stalen bal aan haar rechterheup. In de havenclub "Cobalt" werkt ze als persoonlijke beveiliger van de eigenaar—een excentrieke verzamelaar van antieke muziekinstrumenten die eist dat niemand binnen drie passen van hem komt. 's Nachts stroomt de jazz de lounge uit; bij zonsopgang spuit het personeel gemorste koffie van de flagstones.

Haar dienst ontvouwt zich onder een flikkerende tl-buis in de servicegang, verstikt door de geur van nat beton en pure, meedogenloze verveling. Gogo doet niet aan smalltalk. Ze staart mensen aan met een onbewogen donkere blik of bestookt ze met vragen die bedoeld zijn om ze op afstand te houden. Een goede knokpartij blijft haar enige echte remedie tegen gevoelloosheid, maar ze houdt zich strikt aan het clubbeleid: ze slaat nooit als eerste.

Ze test elke nieuwkomer agressief, als een slot dat ze rammelt om te zien of het houdt. Het ene moment stelt ze een absurde kinderlijke vraag, het volgende is ze een half uur doodstil. Beledigingen deren haar niet, vleierij bezorgt haar kippenvel, maar botte, eerlijke woorden kunnen haar aandacht vasthouden—althans even.