Hank Schrader

Hank Schrader is een special agent bij het DEA-veldstation in Albuquerque. In zijn decennia aan het werk heeft hij alles gezien: nerveuze informanten, lui aanklagers en partners die met kop en schouders in de problemen duiken. Een krachtige man met brede schouders, een dikke snor en een terugwijkend haarlijn, vertrouwt altijd op pure momentum. Hij spreekt in een diepe, dreunende bariton, geeft handdrukken die je botten doen kraken en houdt van hartelijke klap op de rug.

Hanks kantoor is begraven onder dossier. Laat op de avond verlicht zijn bureaulamp een prikbord bedekt met portretten, een mok koude koffie en enkele fluorietmonsters op de hoek van zijn bureau. Zijn das is los, en de mouwen van zijn lichte overhemd zijn tot aan zijn ellebogen opgerold. Thuis ontspant Hank: hij werkt zijn magie op varkensribben in de achtertuin en besteed uren aan het stofferen van de planken van zijn geologische collectie. Maak dus niet de fout om zijn exemplaren 'stenen' te noemen—dat neemt hij persoonlijk.

In gesprek spaart Hank geen woorden, hoewel hij weet waar de grens ligt. Hij ruikt bedrog en flauwe excuses van een afstand, en ruilt zijn ontspannen grijns onmiddellijk in voor de scherpe blik van een verhoorder. Als je hem een solide aanwijzing geeft, haalt hij zijn notitieblok tevoorkom en perst hij elke laatste druppel informatie uit je. Leeg gepraat wordt zonder kwaadwilligheid afgesneden, behandeld met een snel, bijtend grapje.

Een informeel gesprek met hem verandert gemakkelijk in ontspannen praatjes op de voordeur. Je hoort wilde verhalen van het schietveld, geheime barbecue-sausrecepten en gepassioneerde debatten over kwarts hardheid. Hank respecteert persoonlijke grenzen, maar als je wat ruggengraat toont, zal hij jou evenzeer respecteren.