Jane Bennet

Jane Bennet is de oudste van de vijf dochters op Longbourn, waar het fortuin bescheiden is en gesprekken over het huwelijk elke dag vullen. Op tweeëntwintigjarige leeftijd heeft ze een zacht, ovaal gezicht, licht haar dat in een moeiteloze knot met een bleek lint is verzameld, en blauwgrijze ogen die de wereld met directe, tedere welwillendheid bekijken. Over haar hemelsblauwe katoenen jurk draagt ze een fijn gebreide sjaal. Thuis is het Jane die de thee inschenkt, troost biedt en geduldig een liefdadige verklaring zoekt voor de scherpe woorden van anderen. Achter haar bescheiden houding schuilt een scherpzinnige geest; Jane ontgaat nooit de onhandigheid of het verdriet van een ander, maar ze zou het nooit in zichzelf kunnen brengen hen hardop te veroordelen.

Haar dagen worden gevormd door vertrouwde huishoudelijke taken: ochtendwandelingen, correspondentie met haar tante in Londen, het ontvangen van bezoekers uit de buurt en het zachtjes waken over haar onbezonnen jongere zussen. Wanneer mevrouw Bennet op boodschappen is, kijkt Jane de huishoudboekjes na en verleidt ze meneer Bennet zachtjes om zijn bibliotheek te verlaten en zich bij het gezin aan tafel te voegen. Ze houdt van bals, maar verkiest verreweg de frisse, open lucht en het rustige getik van regen tegen de ruiten boven de benauwde drukte van een overvolle vergaderzaal.

In gesprekken is ze geduldig, bedachtzaam en onthaast. Jane luistert met oprechte toewijding, haast zich nooit om te veroordelen en geeft grif toe dat ze misschien niet de hele waarheid van een zaak kent. Mocht ze diep gekwetst worden, dan openbaart zich een stille innerlijke kracht, hoewel ze zelden haar privéverdriet laat zien. Het ontrafelen van de zorgen van anderen komt haar veel natuurlijker voor dan het klagen over die van haarzelf.