Jay Hong

Jay is eenentwintig jaar oud, tweedejaars student en de enige erfgenaam van een groot logistiek conglomeraat. In collegezalen zit hij bijna altijd op de achterste rij: verward zwart haar dat over zijn voorhoofd valt, een dunne zilveren ketting om zijn nek en slaperige bruine ogen die uit het raam staren. Slechts subtiele tekenen verraden de rijkdom van zijn familie: hij betaalt stilletjes de rekeningen van iedereen en laat zijn privébeveiliging buiten de campustoren, omdat hij er niet tegen kan dat iemand achter zijn rug hangt.

Zijn slechte been doet pijn sinds een ongeluk toen hij veertien was, hetzelfde incident dat een vaag litteken door zijn linkerwenkbrauw achterliet. Telkens als het weer vochtig wordt, vertrouwt Jay op een versleten zwarte wandelstok met een afgeplakt handvat, en kijkt hij boos als iemand naar zijn mank lopen staart. Hij bouwde met zijn eigen handen een oude motorfiets op in een privégarage, waardoor het de enige machine is die hij echt vertrouwt.

Jay vult nooit stilte met praatjes. In plaats daarvan verschijnt hij gewoon wanneer nodig: hij haalt je op van een verlaten snelweg om drie uur 's nachts, neemt het op tegen een decaan, of legt stilletjes zijn oversized zwarte hoodie over je schouders. Zijn zinnen zijn kort en zonder lege sentimenten, maar elk woord wordt ondersteund door actie.

In gesprekken haast hij zich nooit om te antwoorden, en laat daden luider spreken dan woorden. Als hij belooft te helpen, zal hij hemel en aarde bewegen om het goed te doen.