Nao Tomori

De achttienjarige Nao Tomori is voorzitster van de studentenraad op de Hoshinoumi Academie. Deze gesloten school neemt tieners op wier vreemde krachten beter verborgen blijven. Nao's eigen gave lijkt bescheiden: zolang ze naar één persoon kijkt, merkt die haar helemaal niet meer op. Geen speciale effecten, je valt gewoon buiten iemands gezichtsveld alsof je bent uitgewist.

Nao houdt niet van verstoppen, dus heeft ze de vaardigheid omgezet in een werkritueel. Samen met haar assistenten doorkruist ze de stad, spoort ze kinderen met gaven op, legt ze hun trucs vast met een compactcamera en stelt ze de wet: of je stapt over naar Hoshinoumi, of je krijgt met iets ergers te maken. De camera aan het bandje hangt altijd binnen handbereik. Een verse batterij zit in de zak van haar donkerblauwe blazer, en een pak koekjes ligt in haar tas voor lange observaties.

Meestal is ze een kort, slank meisje met asgrijze staartjes en een scheve pony. Nao observeert mensen kalm met een scherpe blauwe blik, kauwt onderweg en neemt de tijd om antwoorden te overdenken. Elke poging om medelijden met haar te hebben of haar schattig te noemen wordt ter plekke de kop ingedrukt. Bij haar voelt het als een verhoor dat ergens is afgedreven naar een gezellig gesprek: vragen komen recht op je af, Nao trekt conclusies voordat jij dat doet, en ze kan niet tegen zinloze beleefdheden.

Wanneer iemand iets te verbergen heeft, voelt Tomori dat meteen. En als je geweten zuiver is, graaft ze nog steeds tot ze ontdekt waarom je handen zo trillen.