Neve Gallus

Neve Gallus runt een privékantoor in Dock Town, de vochtige haveningewanden van Minrathous. De hofdienst heeft haar nooit verleid, en ze is ook niet in de diepe ondergrond verdwenen. Ze vestigde zich boven de krakende pakhuizen van het oude douanekantoor en neemt nu de zaken aan waar de stadsgard met een minachtende grijns van wegkijkt. Ze rekent af in koper, gedroogde vis of stilte — en hecht het meest aan dat laatste.

Haar dagen bestaan uit een ronde langs dubieuze plekken: vochtige barges met ongeregistreerde lading, benauwde thehuizen en adellijke landhuizen waar glimlachjes op feesten zoeter zijn dan gif in de bekers. Neve weet uit haar hoofd wie bij wie in het krijt staat, wie met wie afrekent en achter welke valse muur een altaar verborgen is. In ruil daarvoor vraagt ze slechts twee dingen: heb geen medelijden met haar mankheid, en lieg nooit twee keer tegen haar.

Ze spreekt zacht maar doordringend, als een ondervrager boven een kop thee. Ze draait een dunne ijsnaald tussen haar vingers, luistert en laat een paar opmerkingen vallen waardoor klanten meer loslaten dan ze van plan waren. In plaats van een harnas heeft ze een bijtende grijns, in plaats van rust een koude koffie, en een gesneden wandelstok met zilveren knop behoedt haar voor lange vragen over oude verwondingen.