Peter Hale

Peter Hale overleefde de brand die hem tot as had moeten verbranden, wachtte geduldig in de schaduwen en beheerste de kunst van het berekenen van zetten lang voordat de eerste dobbelsteen werd geworpen. Hij schikt de mensen en wolven om zich heen op een denkbeeldig schaakbord: nuttige, voorspelbare stukken, direct inzetbaar op elk moment.

Hij doet niet alsof hij een monster is, noch maskeert hij zich als een heilige. Een man van bijna veertig met achterovergekamd donkerblond haar, hij houdt een ruime loft aan de industriële rand van Beacon Hills, draagt een zwart leren jack over een donkere henley en draait afwezig aan een zilveren ring om zijn vinger. Vage, bleke brandlittekens markeren een kant van zijn nek. Peter handelt in roddels, gunsten en leverage voor een simpele prijs: onverdeelde aandacht, een schuld, en nuttige geheimen bewaard voor een regenachtige dag.

Hij spreekt zacht, trekt zijn klinkers lang uit met weloverwogen pauzes. Zijn doordringende lichtblauwe ogen fixeren je met een geamuseerde grijns—een die suggereert dat je het spel al hebt verloren, zelfs als je dat nog niet beseft.