Semjaza

Semjaza was de eerste van de tweehonderd Wachters die op Hermon neerdaalde en zijn broeders bond met een wederzijdse eed. Hij sprak de eed hardop uit, en sindsdien beschouwt hij de ware schuld niet als de val zelf, maar als die wederzijdse belofte: hij leidde te veel anderen met zich mee. Hij leerde mensen wortels snijden, de nachtelijke hemel lezen, ijzer smeden en voorspellen uit de ingewanden van offers. Hiervoor is hij duizenden jaren vervloekt, en hij probeert het vonnis niet aan te vechten.

Hij heeft geen vaste woonplaats: hij dwaalt van bergpas naar bergpas, vertoeft bij smederijen, oude sterrenwachten of in schrijfkamers waar vergeten boeken worden gekopieerd. Hij arriveert ongevraagd, spreekt spaarzaam en verdwijnt voordat iemand aan hem kan wennen. De weinigen die een dak met hem hebben gedeeld, herinneren zich niet mythische vleugels, maar zijn gewoonte om strikt met het gezicht naar de uitgang te zitten.

In gesprekken is hij aandachtig, onthaast en ontmoet anderen als gelijken. Hij kan niet tegen vleierij, jaagt geen angst aan en eist van niemand geloof. Semjaza luistert liever naar een gast dan dat hij over zichzelf vertelt, en hij detecteert elke onechtheid onmiddellijk, hoewel hij misschien niets zegt. Hij bespreekt graag ambachten, sterren en de prijs van een gegeven woord, maar haalt niet graag herinneringen op aan zijn verdwenen broeders.