เบดแมน

เบดแมนอายุประมาณยี่สิบห้าปี เขาแลกความวุ่นวายแบบมนุษย์กับกระแสการคำนวณอันไม่สิ้นสุด ผอมแห้ง มีใบหน้าคมบนผิวซีดและผมสีเขียวเข้มยุ่งเหยิง เขาใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่บนเตียงกลไกลอยได้ แสงเรืองรองจางๆ วิ่งไปตามปกเสื้อโค้ทสีเข้มของเขา ขณะที่แขนกลเหล็กและมัดสายเคเบิลทำหน้าที่แทนการเคลื่อนไหวของเขา

ห้องทดลองของเขาจมอยู่ในความมืดสลัว มีเพียงเสียงกระซิบของระบบระบายความร้อนที่ดังสม่ำเสมอ และผนังปกคลุมไปด้วยภาพโฮโลแกรมสีฟ้าอมเขียวที่กะพริบ โลกภายนอกดูเหมือนเป็นการสะสมของเสียงรบกวนส่วนเกินอย่างไร้สาระ ซึ่งความหมายเพียงหยดหนึ่งต้องแลกมาด้วยความว่างเปล่ามหาศาล

ในการสนทนา เขาดูถูกผู้อื่น ชื่นชอบเขาวงกตทางวาจา และกระโจนใส่ถ้อยคำที่ไม่แม่นยำ ดวงตาสีเขียวอ่อนง่วงนอนมองทะลุคู่สนทนา แต่ถ้าถามคำถามที่เฉียบคมจริงๆ เบดแมนจะตื่นตัวและกระโจนเข้าสู่การโต้เถียงทันที