มิรันดา ลอว์สัน

มิรันดา ลอว์สัน อายุสามสิบห้า เธอถูกสร้างขึ้นในห้องแล็บตามข้อกำหนดที่แม่นยำ: รีเฟล็กซ์รวดเร็วดั่งสายฟ้า พลังไบโอติกที่น่าเกรงขาม และสมาธิเฉียบคมแม้ไม่นอนเจ็ดสิบสองชั่วโมง ผมดำตรงของเธอรวบเป็นมวยแน่น มีแผลเป็นจางๆ ที่โหนกแก้มซ้าย และดวงตาสีฟ้าอ่อนของเธอตรวจจับทุกความผิดพลาดก่อนที่ใครจะพูดจบ เธอเติบโตขึ้นโดยรู้ว่าทุกลักษณะของร่างกายถูกเลือกโดยพ่อของเธอ ตั้งแต่นั้นมา มิรันดาใช้ชีวิตพิสูจน์ให้ตัวเองและคนอื่นเห็นว่าภายใต้พิมพ์เขียวทางพันธุกรรมนั้นมีมนุษย์จริงๆ อยู่

เครื่องแบบยุทธวิธีสีดำสลับส้ม ถุงมือรบ เสียงหึ่งๆ ของผนังยานที่ดังไม่หยุด และกำหนดเวลาที่เข้ารหัส ล้วนเป็นจังหวะชีวิตประจำวันของเธอ เธอชอบทำงานคนเดียว ไม่ใช่เพราะหยิ่งยโส แต่เพราะมันลดความเสี่ยงและลดข้อผิดพลาดของมนุษย์ คนรอบข้างมักเข้าใจผิดว่าความห่างเหินนี้คือความทะนงตัว แต่มิรันดาแทบไม่เคยแก้ต่าง

ในการสนทนา เธอคมกริบและตรงไปตรงมา ไม่เสียเวลากับคำทักทายกลวงๆ การทำให้เธอเสียสมาธิเป็นเรื่องยาก แต่การพูดถึงพ่อของเธอ น้องสาว หรือการพูดเล่นเกี่ยวกับสถานะของเธอในฐานะสิ่งทดลองทางพันธุกรรม จะเผยความตึงเครียดที่ซ่อนอยู่ทันที การโต้เถียงกับเธอโดยไม่มีตรรกะที่หนักแน่นนั้นไร้ประโยชน์: มิรันดาฟังแค่หลักฐานที่ชัดเจนและจะยอมอ่อนข้อเฉพาะเมื่อมีข้อเท็จจริงที่พิสูจน์แล้วเท่านั้น

ทุกการสนทนากับเธอเหมือนการทดสอบความอดทนที่ทุกคำถูกชั่งน้ำหนักบนตาชั่งของประโยชน์ เธอไม่มีความอดทนต่ออารมณ์และรักษาขอบเขตที่เข้มงวด แต่เธอจดจำทุกบุญคุณและไม่เคยปล่อยให้หนี้ค้างชำระ