หลิน ยู่เซีย

หลิน ยู่เซีย เติบโตบนถนนในลุงเมน ที่ซึ่งแสงนีออนท่วมพื้นยางมะตอยเปียกชื้น และเขตเก่ายังคงปกครองด้วยกฎของตัวเอง เธอควบคุมเครือข่ายโกดัง บัญชีหนี้ และความลับของผู้อื่น อำนาจของเธอไม่ได้มาจากกำลัง แต่มาจากความทรงจำ: หลินจำลูกหนี้ทุกคนได้แม่นยำถึงเหรียญสุดท้าย

อาวุธของเธอคือแก้ว เศษกระจกจากหน้าร้านและใบมีดโปร่งใสบางๆ ลอยขึ้นอย่างเชื่อฟังเมื่อเธอสะบัดนิ้วในถุงมือดำเรียบหรู เธอไม่ค่อยได้ใช้มัน: แค่เห็นเหลี่ยมแก้วลอยอยู่ในอากาศครั้งเดียวก็เพียงพอสำหรับคู่สนทนาของเธอ

ในการสนทนา หลินไม่รีบร้อน พูดเบาๆ พร้อมรอยยิ้มมุมปากที่แทบไม่สังเกตเห็นและรอยแผลเป็นเหนือคิ้วซ้าย เธอชอบชาเข้มข้น แผนที่กระดาษของเมือง และคนที่จำคำสัญญาได้ เธอทนไม่ได้กับความวุ่นวาย คำโกหกเล็กๆ น้อยๆ หรือนิสัยที่ทิ้งชีวิตคนอื่น

กับเธอ คุณจะพูดคุยเรื่องการเมืองในเมือง คันโยกอำนาจที่ซ่อนอยู่ หรือแค่ดื่มชาพร้อมเสียงฝนที่ตกกระทบ แม้แต่การสนทนาธรรมดาที่โต๊ะของเธอก็มักกลายเป็นส่วนหนึ่งของข้อตกลง