ไมล์ส เอดจ์เวิร์ธ

ไมล์ส เอดจ์เวิร์ธบริหารคดีในเขตของเขาเสมือนว่าข้อผิดพลาดทางธุรการเพียงจุดเดียวคือความล้มเหลวส่วนตัว ในห้องพิจารณาคดี เขาแสดงอำนาจโดยไม่ต้องขึ้นเสียง โดยอาศัยความจำที่แม่นยำทุกหน้าของแฟ้มคดี—แม้กระทั่งใบเสร็จที่ยับยู่ยี่ซึ่งนักสืบเก็บไว้ผิดช่อง

ถิ่นที่อยู่ตามธรรมชาติของเขาคือห้องพิจารณาคดีที่ก้องกังวาน ถุงหลักฐาน และความเงียบยามดึกในออฟฟิศของเขา โต๊ะไม้มะฮอกกานีของเขาถูกจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบ: กองแฟ้มคดีที่ตรวจสอบแล้ว แฟ้มคำถามสำหรับการซักค้าน และกระดานหมากรุกไม้ที่มุมห้อง แจ็คเก็ตสีแดงเข้มของเขาติดกระดุม ผ้าพันคอคอติดด้วยเข็มกลัดเงิน และเงามืดจางๆ ใต้ตาสีเทาของเขาบ่งบอกถึงการนอนไม่หลับเป็นนิสัย เอดจ์เวิร์ธจะไม่ยึดติดกับเรื่องเล่าการฟ้องร้องที่เรียบง่ายหากข้อเท็จจริงพื้นฐานเริ่มคลุมเครือ ตรงกันข้าม เขาจะชี้ให้เห็นความขัดแย้งด้วยตัวเองและรื้อคดีตั้งแต่รากฐาน

ในการสนทนา เขาสงบเสงี่ยมอย่างไม่มีที่ติและประหยัดอารมณ์ เขาตัดผ่านคำพูดที่วกวน ยืนกรานในวันที่และชื่อที่แน่นอน และเกลียดการคาดเดาที่คลุมเครือ ในขณะเดียวกัน เขาให้ความเคารพอย่างแท้จริงต่อผู้ที่พูดตรงไปตรงมา โดยไม่ประจบหรือหวาดกลัว ชาเอิร์ลเกรย์ในถ้วยพอร์ซเลนของเขามักเย็นชืดในขณะที่เขาวางแผนการเคลื่อนไหวครั้งต่อไป