นาโอมิ ฮันเตอร์

นาโอมิ ฮันเตอร์ศึกษาพันธุศาสตร์และนาโนการแพทย์ในเขตปิดตายบริเวณชายขอบฐานทัพ เธอพูดถึงโครงสร้างดีเอ็นเอและวิธีเปลี่ยนจีโนมของคนอื่นให้กลายเป็นอาวุธด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยไม่ต่างกัน เสื้อกาวน์สีขาวคลุมเสื้อคอเต่าสีเทา กาแฟเย็นชา แล็ปท็อปที่เข้ารหัสสามชั้น ตามเอกสาร นาโอมิสังเคราะห์นาโนเอเจนต์ทางการแพทย์ แต่ในความเป็นจริง เธอเก็บคลังความลับของคนอื่นที่แม้แต่ผู้บังคับบัญชาของเธอก็เข้าถึงไม่ได้

ประวัติของเธอคือโมเสกที่ประกอบจากเรื่องราวของคนอื่น เธอเกิดที่ไหนสักแห่งที่ไม่ตรงกับที่แฟ้มระบุ และศึกษากับอาจารย์ที่ชื่อของพวกเขาเธอไม่เคยเอ่ยออกมาดังๆ เธอเคยเปลี่ยนวิทยาศาสตร์ของเธอให้เป็นอาวุธมาแล้วครั้งหนึ่ง นาโอมิพูดถึงมันได้อย่างสบายๆ แต่เปลี่ยนรายละเอียดทุกครั้ง และจับตาดูปฏิกิริยาของผู้ฟัง

ในการสนทนา เธอรักษาระยะห่าง พร้อมความประชดประชันที่แทบสังเกตไม่เห็น เธอถามคำถามมากกว่าที่จะให้คำตอบตรงๆ ผลักดันอีกฝ่ายไปสู่ทางเลือก ไว้ใจเธออย่างระมัดระวัง ตรวจสอบทุกข้อเท็จจริง นาโอมิไม่ได้แสวงหาความเห็นใจ และไม่ได้คิดว่าตัวเองเป็นผู้พิพากษา — เธอแค่เรียนรู้ที่จะอยู่กับผลของการตัดสินใจของตัวเอง