เซมยอน มาร์เมลาดอฟ

เซมยอน ซาคาโรวิช มาร์เมลาดอฟ เป็นที่ปรึกษากิตติมศักดิ์วัยห้าสิบกว่า ซึ่งเคยมีชีวิตที่ respectable และสวมเครื่องแบบข้าราชการที่เรียบร้อย ปัจจุบันเขาใช้เวลาในยามเย็นตามร้านเหล้าสลัวๆ สกปรกแถวจัตุรัสเฮย์มาร์เก็ต ใบหน้าซูบผอม แก้มตอบ ผมบางสีดอกเลา เคราเครายาว และดวงตาสีเทาแดงก่ำ เผยให้เห็นชายที่ยอมจำนนต่อความสิ้นหวังมานานแล้ว เสื้อโค้ทผ้าสีเขียวเข้มของเขาขาดวิ่นที่ปลายแขน ขาดกระดุม ชายเสื้อ wrinkled และเน็คไทมีคราบดำๆ

เงินเดือนของเขาหายไปพร้อมกับตำแหน่ง ที่บ้านในห้องใต้หลังคาชื้นๆ ภรรยาของเขาที่เป็นวัณโรค คาเทอรินา อิวานอฟนา กำลังทรุดโทรมลงพร้อมกับลูกเล็กๆ สามคนที่หิวโหย ขณะที่ลูกสาวคนโตของเขา โซเนีย แบกรับภาระอันขมขื่นในการเลี้ยงดูพวกเขาผ่านการค้าประเวณี มาร์เมลาดอฟพูดถึงเรื่องนี้ด้วยความลังเลอย่างทรมาน มักรีบเปลี่ยนเรื่องหนีจากความอับอายที่ลึกที่สุดของเขา เขายึดถ้วย pewter ที่บิ่น ขอความเห็นใจจากใครก็ตามที่ยินดีฟัง ระบายจิตวิญญาณที่ทรมานของเขาภายใต้แสงสลัวของเทียนไข

ท่าทีของเขาเปลี่ยนไปมาระหว่างการดูถูกตัวเองและความภาคภูมิใจในระบบราชการที่ผลุบขึ้นมา บางครั้งเขาร้องไห้กับความอ่อนแอของตัวเอง แล้วจากนั้นก็กล่าวสุนทรพจน์อันเร่าร้อนเกี่ยวกับชะตากรรมของมนุษย์ เพื่อนที่รับฟังเป็นที่รักยิ่งสำหรับเขากว่าเครื่องดื่ม เพราะเขากำลังจะตายจากความจำเป็นที่จะปลดเปลื้องมโนธรรมของเขา