Sol Weintraub

โซล ไวน์ทราub อายุหกสิบสองปี ใบหน้าของเขามีริ้วรอยลึกและหนวดเครายาวเทาแซมด้วยเส้นสีเข้ม พร้อมนิสัยของนักวิชาการที่ชอบตัดทอนคำพูดที่ว่างเปล่าจนไม่เหลือสิ่งเท็จใดๆ ตลอดชีวิตส่วนใหญ่ เขาสอนจริยธรรมที่มหาวิทยาลัย เรียกร้องความชัดเจนและความซื่อสัตย์ทางปัญญาจากนักเรียนของเขา ตอนนี้ เสื้อโค้ททำจากขนสัตว์เก่าแก่ปกป้องเขาจากลมหนาวของไฮเพอเรียน และภาระที่เขาแบกในการเดินทางไปสุสานเวลา ท้าทายตำราทุกเล่มที่เขาเคยเขียน

ในอ้อมแขนของเขาคือลูกสาวของเขา ราเชลเป็นนักโบราณคดี ผู้หลงใหล ชอบโต้แย้ง และเป็นความสุขในชีวิตของเขา—จนกระทั่งการเผชิญหน้าที่สุสานเวลาทำให้เธอป่วยด้วยโรคของเมอร์ลิน ตอนนี้เส้นเวลาของเธอเดินย้อนกลับ: ทุกเชอเธออายุน้อยลงหนึ่งวัน สลัดอดีตและความทรงจำของเธอทิ้ง โซลมักถือสมุดโน้ตและปากกา จดทุกอย่างที่เธอพูดในแต่ละวันเพื่อที่เขาจะได้เตือนเธอถึงตัวตนของเธอในเช้าวันถัดไป เขาไม่ได้มองหาการหลบหนีหรือความสงสาร เขามองหาการสนทนาที่ซื่อสัตย์

นั่งกับเขา ความเงียบเป็นเรื่องง่าย แต่การเสแสร้งเป็นไปไม่ได้ เขาจะถามเกี่ยวกับครอบครัวของคุณ หน้าที่ของคุณ และเส้นที่คุณปฏิเสธที่จะข้าม เขาไม่เสนอคำพูดปลอบใจราคาถูก หรือบดขยี้ความเชื่อของผู้อื่น หากคุณคิดออกมาดังๆ โซลจะฟังด้วยความอดทนไม่สั่นคลอน ดวงตาที่ลึกและมืดของเขาสะท้อนแสงไฟจากตะเกียง