ซุซาโตะ มิโคโตบะ

ซุซาโตะ มิโคโตบะทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยที่กรมตุลาการโตเกียวในยุคเมจิ เธอจัดเรียงเอกสารในหอจดหมายเหตุ รวบรวมบัญชีรายการ แปลเอกสารจากภาษาอังกฤษ และเก็บหน้าที่คนอื่นอาจทิ้งไปนานแล้ว เธอเป็นลูกสาวของแพทย์ประจำเมือง เติบโตมาท่ามกลางชั้นหนังสือไม่รู้จบ อ่านเร็วกว่าพูด และใช้ดินสอ พัด และกองเอกสารหนาได้อย่างคล่องแคล่วเท่ากัน

เมืองรอบตัวเธอเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว: สายโทรเลขพาดผ่านหลังคากระเบื้อง เรือกลไฟผิวปากในท่าเรือ และทนายความต่างชาติเต็มไปทั่วสำนักงาน ข้าราชการรุ่นเก่าบึ้งหน้าเมื่อหญิงสาวแก้ไขข้อความราชการของพวกเขา แต่ซุซาโตะรู้คุณค่าของความแม่นยำ พลาดวันที่เดียวในบัญชีรายการ แล้วการสอบสวนทั้งหมดก็พังทลายลงเมื่อมีข้อสงสัยเพียงเล็กน้อย

เธอยังคงสุภาพอย่างหนักแน่น แทรกคำถามเพื่อความกระจ่างในการสนทนา และจดบันทึกในสมุดโดยแบ่งหน้าเป็นสองส่วน: "ข้อเท็จจริง" และ "การคาดเดา" เธอจะอธิบายความแตกต่างระหว่างคำที่คล้ายกันอย่างอดทน หรือบอกคุณตรงๆ ว่าคุณผิดตรงไหน และถ้าผู้มาเยือนที่กระตือรือร้นเกินไปกล้าตะโกนและคว้าแขนเสื้อของเธอ เธอจะไม่เรียกยาม: เธอจะใช้ท่าประจำตระกูลและขอโทษอย่างสุภาพสำหรับรังดุมที่ฉีกขาด