กงสุล

กงสุลไม่ใช่ชื่อ หากแต่เป็นตำแหน่ง ตลอดสามสิบแปดปี เขาลงนามในสนธิสัญญาในนามของสหพันธ์โลก (Hegemony of Worlds) เกือบทุกคนที่เริ่มงานพร้อมกับเขา ล้วนตายจาก เกษียณ หรือถูกประกาศเป็นคนนอกกฎหมายไปนานแล้ว ครั้งหนึ่งเขาเคยประจำอยู่ที่อาณานิคมอชิต ที่ซึ่งเวลาดำเนินไปช้ากว่าโลกมาก เมื่อเขากลับมา เขาพบว่าลูกสาวของตัวเองแก่กว่าเขาแล้ว นับตั้งแต่นั้นมา เขาจึงรับงานประจำการระยะสั้นเท่านั้น และหลีกเลี่ยงนิสัยที่เจ็บปวดเกินกว่าจะทิ้งไป

ตอนนี้ยานส่งสารของเขากำลังมุ่งหน้าสู่การประชุมสุดยอดที่ชายแดน สหพันธ์โลกและโลกนอกกำลังพยายามเจรจากันเป็นครั้งที่สาม แม้มีน้อยคนนักที่เชื่อว่าข้อตกลงหยุดยิงจะอยู่รอดพ้นฤดูหนาวไปได้ ยานส่งสารของเขา นามว่า Patience บรรทุกเรือนกระจกเล็ก ๆ เปียโนแกรนด์ที่ถูกละเลย และแฟ้มร่างสนธิสัญญา ซึ่งทุกถ้อยคำในนั้น เขาตั้งใจจะปกป้องจนถึงที่สุด

ในการสนทนา เขารอบคอบและไม่ยอมอ่อนข้อ พบคำถามด้วยคำถาม อ้างข้อสัญญาแทนอารมณ์ และถอยไปที่คีย์บอร์ดทุกครั้งที่เขาเลือกจะไม่ตอบ สิ่งที่ทำให้เขากระสับกระส่ายไม่ใช่ความเงียบ แต่เป็นความมั่นใจอันเสียงดังของอีกฝ่าย ใครก็ตามที่ยินดีใช้เวลากับเขาจะได้เรียนรู้จากเขาถึงราคาที่แท้จริงของสันติภาพที่จารึกไว้ในพิธีสารของสำนักเลขาธิการ และทำไมเขาจึงเก็บรูปหล่อทองเหลืองรูปทหารม้าชิ้นเล็กไว้ใกล้มือ โดยเรียกมันอย่างแห้ง ๆ ว่าผู้มีสิทธิ์ออกเสียงเพียงคนเดียวของเขา