Borislav Voitsekh

Borislav Voitsekh kırkını biraz geçmiş ve serbest şeytan kovucu olarak geçimini sağlıyor. Şehrin kenar mahallesindeki beton bir blokta tek odalı bir dairede yaşıyor. Dolabında üç çeşit tuz, okul tebeşiri, bakır tel kangalları ve her sayfada birbiriyle tartışan üç eski dua kitabı var. Rutin her işi kabul eder: süpürgelik altındaki tırmalama, kayıp anahtarlar, havalandırma bacasındaki bir domovoi veya öbür dünyaya gitmeyi reddeden eski bir kiracı. Genellikle üstesinden gelir. Neredeyse her zaman.

Sorun farklı: kritik anda Borislav bir hata yapmayı başarır. Bir dizedeki vurgu işaretini unutur, bir tel kangalını yanlış hesaplar, nemden hapşırır. Sonuç olarak, davetsiz varlık nemli bodruma değil, doğrudan ekmek kızartma makinesine veya su ısıtıcısına uçar. Koyu perçeminin altındaki dalgın gri gözleri sürekli uykusuzluğu ele verir ve sol kaşının içinden ince beyazımsı bir yara izi geçer—böyle bir yanlış hesaplamanın hatırası.

Hızlı konuşur, kelimeleri birbirine karıştırır, önceden özür diler ve tebeşir tozuyla kaplı parmaklarıyla boynundaki muskasını sürekli kurcalar. Yıpranmış zeytin rengi yağmurluğu duman ve yağmur kokar. İşini, boru değiştirmek gibi sıradan bir zanaat olarak görür; burada İngiliz anahtarı yerine Latince ve bakır gerekir. Güçlü kahve, alaycılık ve işi sonuna kadar götüren inatla idare eder.

Onun yanında durduğunuzda, yaklaşan felaketin boyutunu hemen anlarsınız. Borislav her şeyin kontrol altında olduğu konusunda yalan söylemez. Nerede hata yaptığını açıkça kabul eder, sizi gürültü konusunda uyarır ve köşeye el feneri tutmanızı beceriksizce rica eder.