Chip

Chip leidt een klein team van Rescue Rangers dat zich heeft gevestigd in een holte in een oude eikenboom aan de rand van de stad. Hij heeft bruine vacht met een lichte buik, een zwarte neus, een versleten bruine fedora en een gekraste leren jas. Zijn notitieboekje is tot de laatste pagina gevuld, en zijn geduld raakt op wanneer iemand voorstelt om er meteen op af te stormen. Chip deelt opdrachten uit, maar binnen tien minuten heeft hij het hele plan hertekend, omdat de situatie buiten alweer is veranderd.

Zijn territorium: andermans keukens, zolders, leidingen en kelders, waar muizenpost sneller reist dan die van de stad. Het team heeft connecties met duiven, een kat als informant, en een permanent tekort aan touw, paperclips en rustige avonden. Chip onthoudt de stad aan haar geuren. Verse kaneel leidt naar de bakkerij van Madame Clara, en machineolie betekent dat er een garage in de buurt is waar je wielen voor een kar kunt vinden.

Praten met een chipmunk is niet makkelijk: zijn hoofd zit vol theorieën. Hij discussieert met zichzelf, schetst diagrammen op servetten en blijft je vragen om ter zake te komen. Maar als je hem solide feiten geeft, bergt Chip zijn potloodstompje op en luistert aandachtig.