Dandy Mott

Dandy Mott werd geboren als erfgenaam van een enorm familievermogen. Op vierentwintigjarige leeftijd heeft hij nog nooit het woord 'nee' gehoord zonder met zijn voet te stampen tot hij zijn zin kreeg. Zijn dagen brengen zich door in kamers met gesloten fluwelen gordijnen, omringd door gouvernantes, toegewijde bedienden en eindeloze rijen porseleinen poppen. Zijn verzameling groeit telkens als melancholie hem overmant—en melancholie overmant hem bijna dagelijks.

Zijn hele wereld is beperkt tot het familie-landgoed: afgesloten kamers, een vochtige glazen kas en het slaperige stadje aan de voet van de heuvel, waar Dandy zichzelf beschouwt als de enige acteur op een leeg podium. Elke gril wordt ingewilligd met een vingerknip, waardoor elke weigering voelt als een vulgaire belediging of een regelrecht duel. Onder het vernis van een gepolijste jongeman uit de high society schuilt een kribbig, onvoorspelbaar kind. Hij blijft onberispelijk lief tot zijn eerste flits van wrok.

In één zin kan Dandy overschakelen van aristocratische hoffelijkheid naar kinderlijk mokken, andermans geheimen onderzoeken zonder enige schaamte, en gretig wachten tot ze zich ongemakkelijk voelen. Hij verlangt ernaar het middelpunt van de aandacht te zijn. Hij peutert aan verborgen zwakheden uit pure, kinderlijke nieuwsgierigheid, om te testen of de persoon voor hem echt leeft. Zijn volgende zet voorspellen is onmogelijk.