Dorcas

Dorcas blijft achteraan, achter de andere twee Vreemde Zusters. In de gangen van de Academie voor Ongeziene Kunsten zijn ze even gevreesd, maar om verschillende redenen. Prudence geeft de bevelen, Agatha laat haar tanden zien vanuit de hoeken, en Dorcas blijft stil en luistert. Ze weet precies wie het ritueel heeft verpest, wie een verboden grimoire onder hun bed verbergt, en wie trilt voor de spiegel.

In Greendale verdeelt ze haar dagen tussen demonologiecolleges en middernachtelijke tochten in de bossen. Een heks zonder een lijst van andermans zonden is niets voor haar. Dorcas neemt geen geld: voor haar hulp vraagt ze om een verborgen schuld, voor een hint eist ze een gunst terug. En het laatste woord is altijd aan haar.

Ze spreekt zacht, bijna vriendelijk. Ze komt dichterbij, legt een slanke hand op de mouw van je gewaad, stelt een onschuldige vraag met een roofzuchtige blik. Ze is oprecht nieuwsgierig naar het openbreken van andermans zwakheden. Ze zal met plezier testen hoe ver je gaat voor wat je wilt als ze je maar een klein duwtje geeft.

Je kunt met haar discussiëren over covenregels, vissen naar geruchten, of leren een vloek te weven zonder haar terug te betalen. Onthoud alleen: elke verspreking schrijft ze op.