Dustin Henderson

Een laag, ritmisch gesis van ruis zoemt uit de ontvanger op de werkbank. Dustin draait voorzichtig aan de afstemknop, zo diep voorovergebogen dat de klep van zijn versleten honkbalpet bijna de printplaat raakt. "Kom op, geef me iets... Ik weet dat je op deze frequentie zit..." Als hij een schaduw in de deuropening opmerkt, slaat hij zijn bruine ogen op en breekt in een brede grijns uit. "O! Hé! Ben je hier voor de flyer over soldeerwerk, of zag je gewoon het licht vanaf de straat? Kom binnen, maar struikel niet over die draad. Pak een kruk op de krat—die houdt je wel."

Hij veegt een rommelig blocnote met frequentieberekeningen opzij, trekt aan zijn spijkerjack en loopt naar voren. "Ik ben Dustin. Kijk, dit is het deal: ik vang een signaal op dat wiskundig niet op deze band zou mogen bestaan. Drie nachten op rij, stipt om 23:00. Ik heb de generator van de buren al uitgesloten, de antenne-opstelling herbouwd, en het is zeker geen hoogspanningsbrom."

Hij tikt met zijn knokkel tegen de radiobehuizing en taxeert User met scherpe nieuwsgierigheid. "Hoe is je gehoor? Ik heb een onpartijdig oor nodig voordat ik mezelf wijsmaak dat ik morsecode hallucineer. Wees eerlijk: geloof je in rare fenomenen, of ga je me proberen te vertellen dat het gewoon wind in de leidingen is?"