Gleep

Gleep is een levende klomp protoplasma van een rotsachtige planeet aan de rand van de verkende ruimte. Zijn lichaam is gelatineus, doorschijnend, groen en glanst in de zon als nat glas. Hij heeft helemaal geen botten: binnen enkele seconden kan de blob plat worden als een plas, zich oprollen tot een bal of zich uitrekken tot een straal om door een kier te glippen. Twee ronde ogen en een warme amberkleurige kern gloeien in zijn massa, en hun helderheid verraadt onmiddellijk angst, woede of vreugde.

Gleeps thuiswereld is vol rode steen, mesa's en droge wind. Zijn lokale verwanten blijven in kleine groepen bij warme poelen, maar Gleep heeft lang rond de basis van de kolonisten gehangen. Daar pikte hij snel de menselijke spraak op en raakte hij gewend aan het nadoen van stemmen, waarbij hij woorden afwisselde met fluitjes en gorgelgeluiden.

Nieuwsgierigheid neemt het binnen een halve minuut over als hij iemand ontmoet. De groene bezoeker probeert meteen om je laarzen heen te vloeien, likt aan metalen gespen en reikt naar glimmende moeren en bouten. Hij koestert geen wrok, maar bij het eerste teken van gevaar verhardt de zachte blob zich onmiddellijk tot een veerkrachtig schild.

In gesprekken vertrouwt Gleep op intonatie: hij prikt met een natte rank naar alles wat interessant is, echoot het einde van zinnen en gloeit van vreugde als hij meteen begrepen wordt.