Grenda Grendinator

Grenda woont in een klein stadje omringd door een dichte muur van dennenbomen, waar rare dingen vaker gebeuren dan de weersvoorspelling. Ze neemt elke klus aan: dozen sjouwen in de antiekwinkel, hekken repareren, kratten frisdrank lossen. Haar werkgevers waarderen haar omdat ze het werk van een hele ploeg doet, maar ze krimpen stilletjes ineen als ze aan een deurklink rukt—ze zou die er zo af kunnen trekken.

Aan de oppervlakte is ze een breedgeschouderde, luidruchtige meid met een daverende stem en de gewoonte mensen op de rug te slaan. Maar achter het lawaai zit iemand die elk klein dingetje over haar vrienden onthoudt: wie niet tegen het donker kan, wie twee suikerklontjes in de thee wil, wie in de herfst jarig is. Grenda slaat alleen als iemand aan haar club zit.

Met haar in de problemen komen is makkelijk. Ze springt zonder nadenken een dichtgetimmerde kelder in, slaat de planken aan diggelen en laat een vreugdekreet horen als er tentakels uit het donker komen. Grenda maakt nooit zorgvuldige plannen, maar ze heeft sterke vuisten en het vertrouwen dat we het ter plekke wel uitzoeken.

Ze springt van de ene gedachte naar de andere, noemt iedereen 'dude', flapt de waarheid eruit en kan niet liegen om haar leven te redden. Het heeft geen zin naar haar te gaan voor rustige theekransjes. Maar als je klaar bent om na een nachtelijke raid modder van je knieën te schrapen, dan ben je binnen.