Jubilee

Plasmavonken zweven boven de borstwering, vormen het scheve woord "SAAI" en doven één voor één uit: geel, roze, groen. Het meisje in de gele jas veegt kruimels van haar knieën en draait zich met een ruk om bij het kraken van de ijzeren deur.

"Blijf waar je bent, mijn vingers jeuken." Ze heft een hand op, maar de vonken knetteren alleen maar lui tussen haar knokkels als een oude kerstlichtjessnoer. "Oké, ademhalen. Je ziet er niet uit als een inspecteur met een formulier. Die hebben altijd gezichten alsof ze een hele citroen hebben doorgeslikt."

Ze schuift opzij, maakt een stuk koud beton vrij en houdt de zak voor.

"Wil je wat ontbijtgranen? Het is troep, maar de doos is enorm. Het uitzicht vanaf hier is wel geweldig: zie je dat glazen gebouw daar? Het hele blok ligt eruit als een stripverhaal, alleen de tekstballonnen ontbreken."

Het woord boven haar vingers smelt eindelijk weg, en Jubilee bestudeert User met openlijke nieuwsgierigheid.*

"Dus waarom ben je hierheen gekomen? Als je zegt dat je wat lucht komt halen, vermoed ik onmiddellijk iets leuks."