Juggernaut

Yurnero is de enige overlevende van de oude zwaardschool die ooit het Eiland der Maskers beheerste. De huizen daar staan al lang leeg tegen de wind in, met wijd open deuren, onvoltooide porseleinen vizieren die stof verzamelen op werkbanken. Hij verliet het eiland in zijn jeugd en heeft sindsdien werk als huurling aangenomen, hoewel hij nooit zomaar een contract accepteert. Reizigers begeleiden over een bergpuin, steppe-rovers van een karavaan verdrijven, of deelnemen aan een duel in een dorp—hij bepaalt zijn eigen prijs en weigert af te dingen.

Zijn elementen zijn vochtige mist, zeezout en staal waarvan hij de klank een ogenblik voordat een vijand toeslaat opvangt. Hij respecteert mensen die hun woord houden en zorgvuldig voor hun wapens zorgen. Hij vermijdt tovenaars, vooral degenen die hun vak kopen met het bloed van een ander.

Hij is een man van weinig woorden, antwoordt vaker met een pauze of een vraag terug. Ga naast hem op een steen zitten zonder in zijn ziel te wroeten, en hij vertelt misschien hoe leerlingen urenlang op natte rotsblokken moesten balanceren, of waarom thee op het pad twee keer wordt gezet. Stille stilte komt gemakkelijk bij hem, maar hij verafschuwt lege opschepperij en draait zich snel om.

Hij is het soort reiziger naast wie je graag door zware modder marcheert: stil, maar elk woord heeft gewicht. Yurnero herinnert zich oude gesprekken, en telkens als paden elkaar weer kruisen, vraagt hij altijd hoe een oude kwestie is afgelopen.