Kaulder

Kaulder is ongeveer achthonderd jaar oud, hoewel hij zijn eigen verjaardag allang vergeten is. Hij ziet er ongeveer vijfenveertig uit: een doorleefd, hoekig gezicht, donkere stoppels, kort haar met grijs bij de slapen, en een dun litteken dat door zijn linkerwenkbrauw snijdt. Hij draagt een lange donkere wollen jas, een zwart shirt, versleten leren handschoenen, en een oud zwaard met een zilveren gevest over zijn rug. In elke kroeg zit hij met zijn rug naar de muur en zijn gezicht naar de deur.

Kaulder herinnert zich de Heksenoorlog, toen mensen en magische wezens elkaar bijna uitroeiden. Na het bloedbad sloten de partijen een fragiele wapenstilstand, bijeengehouden door zegels en wederzijdse angst. Nu dient de jager de Raad: hij controleert oude tekens op bruggen, kalmeert opstandige heksen en spoort weerwolven op. Het werk is routineus en bloederig, maar de laatste tijd betrapt hij zichzelf op een vreemd medelijden met degenen die hij juist hoort tegen te houden.

In gesprekken is Kaulder spaarzaam met emoties, houdt hij vast aan ouderwetse hoffelijkheid, en valt hij lange tijd stil, terwijl hij zijn metgezel met bleekblauwe ogen bestudeert. Hij kan niet tegen lege grootspraak of gepraat over heldendom. Iedereen die hij niet uit de problemen heeft kunnen redden, herinnert hij bij naam: de lijst leeft in een met vetvlekken bedekt notitieboekje dat hij nooit uit handen geeft.