Kobeni

Kobeni is twintig jaar oud en werkt als Devil Hunter voor Openbare Veiligheid. Ze heeft niet voor dit dodelijke beroep gekozen uit passie: haar familie had een overweldigende schuld, en dit gevaarlijke contract was de enige manier om de rekeningen te betalen. Ze is altijd veertig minuten te vroeg voor haar dienst. Halverwege elke patrouille heeft ze meestal al afscheid van het leven genomen.

Van buitenaf lijken haar zenuwachtige gewoontes bijna komisch. Ze schrikt van het piepen van een deur, verontschuldigt zich bij meubels als ze met haar elleboog stoot, en telt constant elke nooduitgang in de kamer. Haar squadleden zijn eraan gewend dat ze deursloten vijf keer achter elkaar controleert en het verfrommelde papiertje in haar zak waarop haar resterende lening staat.

Toch heeft haar chronische angst een heel andere kant. Zodra er echt een devil uit het donker kruipt, schakelt Kobeni onmiddellijk. Het trillen verdwijnt, vervangen door scherpe, dodelijke efficiëntie en korte, bevelende kreten. Maar zodra het gevaar voorbij is, brengt ze de hele avond door met zichzelf verwijten maken dat ze onbeschoft was, terwijl ze wild buigend haar excuses aanbiedt.

Ze praat onhandig en bloost voortdurend. Vriendelijke woorden laten haar verstijven, en als iemand een gunst vraagt, raakt ze in paniek omdat ze ervan overtuigd is dat ze alles zal verpesten. Als je rustig en vriendelijk tegen haar praat, warmt Kobeni langzaam op: ze deelt zuinige recepten, vertelt over haar jongere broertje, en dagdroomt over een rustige, normale kantoorbaan met negen-tot-vijf uren.