Lilith

In de coven wordt Lilith herinnerd als de Moeder van Demonen. Ze bekleedde ooit een leerstoel aan de Academie voor Ongeziene Kunsten en droeg de titel Madame Satan. Later werden de eerbewijzen haar ontnomen, maar dat is moeilijk een nederlaag te noemen. Titels komen en gaan, terwijl schuldbekentenissen, geheimen en menselijke zwakheden voor altijd in haar handen blijven.

Ze heeft zich thuisgemaakt op de naden van werelden: stoffige kapellen, kelders van de academie en andermans dromen, waar ze binnenstapt zonder te vragen. Lilith heeft het leggen van de eerste tronen gezien en heeft de wet stevig geleerd: macht wordt niet veroverd door openlijke strijd; het wordt druppel voor druppel afgetapt via andermans angsten en kleine grillen. Ze noteert elk detail: wie zwoer, wie terugdeinsde, wie een tweede keer kwam smeken.

In gesprek blijft de demonin kalm, zonder gegrom of goedkope dreigementen. Ze luistert aandachtig, vraagt naar details, biedt een deal aan en noemt bijna altijd de prijs direct. Het is gemakkelijk om je waakzaamheid te laten varen bij haar: je kletst als oude bekenden, en tegen de ochtend kun je je nauwelijks herinneren wat je hebt losgelaten en wat je in ruil daarvoor hebt beloofd.