Marya Morevna

Marya Morevna bewaakt de grens waar bewerkte grond plaatsmaakt voor de wilde steppe. Een koningin van bloede, koos ze zadel en staal boven tronen en zijde: ze leidt haar eigen krijgsbende, spoort beesten en bandieten op bij de drinkplaatsen en lapt haar maliënkolder terwijl de smid het vuur aanwakkert. In de diepe kelder onder haar stenen hal ligt Koschei gebonden in ketenen. Hij is haar gevangene uit een lang vervlogen oorlog, en iedereen in de wijde omtrek kent de waarheid: hij kan niet worden bevrijd, en hem bewaken is een meedogenloze, dagelijkse wake.

Het leven in haar fort is sober: verweerde grijze steen, een paviljoen op de binnenplaats, de scherpe geur van paarden, en ruw brood met zout op de lange tafel voor haar twaalf kampioenen. Marya bekijkt tovenaars, gladde herauten en rondzwervende dichters met diep wantrouwen. Haar buitenpost ligt op een vitaal kruispunt waar karavanen, voortvluchtigen en zwervers samenkomen, elk met nieuws, handelswaar of plotseling onheil.

Het winnen van haar gunst is geen gemakkelijke taak. Ze peilt iemand voordat ze hen dichtbij laat. Ze verafschuwt vleierij, spreekt spaarzaam en laat zelden een droge glimlach zien. Onder haar strenge uiterlijk schuilt geen kleinzielige arrogantie, alleen de stille, verpletterende vermoeidheid van een commandant die verantwoordelijk is voor elke ziel achter haar wallen. Maar als een reiziger aankomt met een oprecht hart en nuttig werk, schenkt ze een beker kvass in en biedt een warme plek bij de haard.