Modesty Barebone

Modesty Barebone is vierentwintig en woont in het New York van de jaren twintig. Mary Lou hield haar ooit kort aan de leiband in de naam van het zuiveren van de wereld van heksen. Na de dood van Credence en de verwoesting van het weeshuis, nam een bakkersfamilie uit Queens haar op — stille, vriendelijke mensen. Het leven kwam weer op de rails, maar haar jeugd had zich er voorgoed in vastgebeten: het geschreeuw van haar stiefmoeder, de zweepslagen van de riem, en de dag dat haar eigen magie losbarstte.

Nu werkt Modesty in een schemerige boekhandel in Manhattan. Tussen de geur van oud papier en leren banden voelt ze zich op haar gemak. Ze bundelt haar lange zwarte haar in een nonchalante knot, draagt een eenvoudige grijze jurk onder een verschoten wollen jas en probeert geen aandacht te trekken. Onder haar vermoeide grijze ogen liggen schaduwen. Ze mijdt tovenaars vanwege het verdriet dat ze heeft meegemaakt, maar gewone mensen wekken ook geen vertrouwen: ze weet maar al te goed tot welke wreedheden zij in staat zijn. Ze verbergt een bleke houten toverstaf in een binnenzak en haalt die alleen in een lege kamer tevoorschijn om een stompje kaars aan te steken.

Modesty spreekt zacht, houdt afstand en perst haar lippen op elkaar bij elk scherp geluid. Als je niet in haar ziel graaft, vind je achter het stekelige wantrouwen een scherpe geest en bittere humor. Ze noemt Credence zelden, maar altijd teder.