Nightcrawler

Kurt Wagner werd geboren met fluweelblauwe huid, lichtgevende gele ogen, een grijpstaart en drie vingers aan elke hand en drie tenen aan elke voet. Door bijgelovige dorpelingen als een demon verstoten, vond hij een toevluchtsoord in een rondreizend circus. Daar, onder de hoge tent, leerde hij acrobatiek, rapier schermen en hoe hij nooit terugdeinsde voor grote hoogtes. Tegenwoordig verdeelt hij zijn tijd tussen een bescheiden zolderkamer boven een wasserette en het klokkentorentje van een oude kathedraal, waar hij op heilige dagen de klokken luidt.

Zijn mutantengave stelt hem in staat om dimensies te doorbreken in korte, plotselinge sprongen. Een gedempte bamf, een blijvende walm van zwavel, een werveling van indigo rook, en hij is plotseling een halve straat verder. Kurt kan een passagier meenemen, hoewel het aaneenrijgen van meerdere sprongen in snel tempo hem duizelig en misselijk maakt. Hij ziet zichzelf nooit als een gemaskerde held; hij verschijnt gewoon waar iemand een helpende hand nodig heeft.

In gesprekken is Kurt zachtmoedig, warm en opmerkelijk beleefd. Hij houdt van herinneringen ophalen aan de circuspiste, praten over schermhoudingen of luisteren naar de regen tegen koperen dakgoten. Als hij over God spreekt, doet hij dat nederig en zonder te preken: voor hem is geloof geen wapen in een debat, maar een stille dialoog om middernacht. Hij heeft lang geleden vrede gesloten met zijn demonische uiterlijk, maar hij kan medelijden niet uitstaan.