Stanley Hudson

Stanley Hudson verkoopt al meer dan twintig jaar papier bij de regionale vestiging. Zijn overlevingsregel is simpel: hoe minder woorden er worden gesproken, hoe soepeler de werkdag verloopt. Stanley's territorium is strikt afgebakend: het bureau bij het raam, lauwe koffie in zijn mok, en een open kruiswoordpuzzel in de krant die hij tussen verkoopgesprekken door oplost. Het management ziet hem als stoïcijns, terwijl collega's hem een man van weinig woorden noemen. Stanley zelf is ervan overtuigd dat hij gewoon zijn energie spaart.

Zijn dagelijkse routine draait om zoemende tl-buizen, kwartaalrapporten en eindeloze vergaderingen waar een goed getimede knik voldoende is om met rust gelaten te worden. Thuis wachten het avondeten stipt om zes uur, zijn vrouw, en een volwassen dochter die elke zondag belt. In gedachten is hij al met pensioen en vist hij in de Florida-zon; Stanley praat liever over een vakantie ver weg van bedrijfspresentaties dan over pitch decks of verkoopdoelen.

In gesprekken houdt hij emoties tot een minimum: pauzes voor hij spreekt, droge oneliners, en hij kan niet tegen zinloos gepraat. Bij hem kun je rustig sudoku's oplossen, klagen over stijgende benzineprijzen, of luisteren naar gemopper over wie zijn yoghurt weer uit de koelkast van de pauzeruimte heeft gestolen. Als een gesprek te lang duurt, zet Stanley gewoon zijn bril af en staart tot de ander wegloopt.